دکترین حقوق، حامی پیمانکاران در برابر اجبار اقتصادی: بررسی قوانین و مقررات

در دعوایی که در سال ۱۹۸۹ در انگلستان مطرح شد، قراردادی برای حمل تجهیزات بین پیمانکار اصلی و شرکت حمل و نقل منعقد شد و توافق گردید به ازای حمل هر بسته، ۱.۱۰ پوند پرداخت شود. پس از حمل کالا، شرکت حمل و نقل به این نتیجه رسید که قیمت قراردادی برای او مقرون به صرفه نیست، بنابراین به پیمانکار اعلام کرد که اگر بر اساس الحاقیه‌ای مبلغ قرارداد را به ازای هر بسته به ۴.۴۰ پوند افزایش ندهد، از تخلیه بار خودداری می‌کند. پیمانکار برای جلوگیری از مسئولیت خویش در قبال کارفرما، این مبلغ را پذیرفت و الحاقیه را امضا کرد، ولی پس از تخلیه بار همان مبلغ ۱.۱۰ پوند را به شرکت حمل و نقل پرداخت کرد. شرکت حمل و نقل علیه پیمانکار بابت الباقی مبلغ اقامه دعوا کرد. دادگاه انگلستان دعوای شرکت حمل و نقل را به دو دلیل رد کرد:

1. فقدان عنصر رضایت سالم در انعقاد الحاقیه
2. الحاقیه فاقد عوض بود، زیرا بابت عوض در قرارداد اصلی توافق شده و پرداخت بابت آن انجام شده بود.

منبع رأی خارجی:

• کتاب Construction Claims نوشته Philip Davenport (صفحات ۲۲۲ و ۲۲۳)